Partneralimentatie

Als een van de echtgenoten na de echtscheiding niet voldoende inkomsten voor zijn/haar levensonderhoud heeft, kan er partneralimentatie worden vastgesteld. De verplichting tot het betalen van de partneralimentatie geldt in beginsel tot 5 jaar voor huwelijken die zijn ontbonden na 1 januari 2020 en 12 jaar voor echtscheiding van voor die datum. De datum van indiening van het verzoekschrift tot echtscheiding is leidend, niet de uitspraak daarvan door de rechter. Er gelden enige uitzonderingen:

  • Is de partner die de alimentatie ontvangt boven de 50 jaar en langer dan 15 jaar getrouwd? Dan wordt de maximale termijn 10 jaar;
  • Zijn er nog kinderen jonger dan 12 jaar, dan blijft de maximale termijn voor partneralimentatie 12 jaar totdat het jongste kind 12 is;
  • Zijn jullie langer dan 15 jaar getrouwd en bereikt de partner die de alimentatie ontvangt binnen 10 jaar de AOW-leeftijd? Dan is de alimentatieplicht in ieder geval 5 jaar en loopt daarna door tot de AOW-leeftijd.
    De hoogte van de partneralimentatie wordt in de regel berekend aan de hand van het gezamenlijke (netto)inkomen van de echtgenoten tijdens het huwelijk. Op dat netto gezinsinkomen worden de kosten van eventuele kinderen in mindering gebracht. Van het resterende gezinsinkomen is in beginsel 60% beschikbaar voor partneralimentatie. Op het bedrag dat beschikbaar is voor partneralimentatie wordt het inkomen van de echtgenoot, die de alimentatie wenst te ontvangen, in mindering gebracht. Het bedrag dat resteert wordt de behoefte genoemd.


Aan de hand van de inkomsten en kosten van degene die de alimentatie dient te betalen wordt diens draagkracht vastgesteld. De draagkracht is het bedrag dat hij beschikbaar heeft voor de partneralimentatie. Op de draagkracht wordt de eventueel te betalen kinderalimentatie in mindering gebracht, omdat kinderalimentatie op grond van de wet voor partneralimentatie gaat.

Met de resterende draagkracht kan een jus-vergelijking worden opgemaakt. Bij de jus-vergelijking wordt de partneralimentatie bij de inkomsten van degene die de alimentatie ontvangt opgeteld en van de inkomsten van degene die de alimentatie betaald afgehaald. Vervolgens wordt dat bedrag eventueel aangepast, totdat beide echtgenoten dezelfde financiële ruimte overhouden.

De partneralimentatie is het laagste bedrag van de behoefte, de draagkracht of de alimentatie na jus-vergelijking. Immers, de alimentatiegerechtigde hoeft niet meer te krijgen dan hij/zij nodig heeft (behoefte), de alimentatieplichtige kan niet meer betalen dan dat hij/zij beschikbaar heeft (draagkracht) en het uitgangspunt is in beginsel dat beide echtgenoten na de echtscheiding op ongeveer hetzelfde welstandsniveau kunnen voortleven (jus-vergelijking).

De partneralimentatie wordt bij degene die de alimentatie ontvangt als inkomen aangemerkt en is voor degene die de alimentatie betaald fiscaal aftrekbaar. Daarom wordt vaak over bruto- en nettobedragen gesproken. Het brutobedrag is het bedrag dat wordt betaald. Het nettobedrag is het bedrag dat na belasting overblijft.

De verplichting tot het betalen van de partneralimentatie eindigt als degene die de alimentatie ontvangt opnieuw trouwt, een geregistreerd partnerschap aangaat of gaat samenleven als waren zij gehuwd.

De partneralimentatie wordt jaarlijks verhoogd/geïndexeerd met een vastgesteld indexatiepercentage. De partneralimentatie kan worden gewijzigd als er sprake is van gewijzigde omstandigheden. Gewijzigde omstandigheden kunnen bijvoorbeeld zijn: wijziging van het inkomen van de alimentatieplichtige of alimentatiegerechtigde, wijziging van de kinderalimentatie, etc. Bij gewijzigde omstandigheden is het raadzaam om de partneralimentatie opnieuw te laten berekenen. Wij beantwoorden graag uw vragen over de partneralimentatie of maken voor u een nieuwe alimentatieberekening.